نمیدونم چرا دلم خواست اینجا بنویسم.

اما به هرحال دستتون درد نکنه که چپ و راست پست تبریک روز جهانی زن رو برامون میفرستید. ولی حقیقت اینه تا وقتی در جواب "معیارهای زن موفق"، کسی مینویسه "استقلال"، یعنی نگاه سیستم و افراد اون جامعه به قدری جنسیتزده ست که با این خم و راست شدنها چیزی حل نمیشه! وضعیت خرابتر از این حرفهاست. اول حقوق همدیگه رو بشناسیم و رعایت کنیم تا برسیم به تبریکِ این روز!

ای کاش آدم قویتری بودم. ای کاش میتوانستم مثل بقیهی پلتفرمها، اینجا هم سکوت کنم و سرِ زخمهای تازه و کهنه را باز نکنم. از زندگی قسمتهای روشنش را نشان بدهم و رنجهایش را با تمام وجودم بپذیرم. ای کاش ظرفیت وجودیام بیشتر از این بود و به قول نزار قبانی یاد، خنجر نمیزد به روز و شبهایم. یادِ هر چیزی؛ روزهاو شبهای روشن گذشته، جریان آرام زندگی که حالا یک سر تلاطم است و ...ای کاش هنوز هم به خیلی چیزها اطمینان داشتم و تردید زندگیام را آشفته نکرده بود. ای کاش هنوز به چیزی معتقد بودم!